داش علی منصوریان اسمش برامون اشناست برامون عزیزه
داش علی همونیه که محبوب ترین بازیکنه.همه دوستش دارن چه استقلالی چه لنگی.چون برای همه احترام قائله.میشه گفت اخرین بازمانده بازیکن هایی هست که به خاطر عشقشون بازی میکردن نه به خاطر پول به خاطر پیراهنی که بهش تعصب داشتن بازی میکردن نه به خاطر مطرح شدن تو پیراهن.
داش علی هم خداحافظی کرد.وقتی داشت خداحافظی میکرد اشکاش نذاشتن حرف بزنه علی منصور بازیکنی بود که خوب یا بد بازیکردنش برا هوادارا فرقی نداشت.
وقتی داشت برا اونایی که به ورزشگاه اومده بودن حرف میزد حرفاشو اینطوری تموم کرد:مطمئن باشید هرگز جلوی استقلال نخواهم بود.نه دوران بازیکنیش اینطوری بود(بعد از اینکه به استقلال اومد) به قول خودش هم وقتی مدرک مربیگریش رو بگیره هم جلوی استقلال نخواهد بود
تعصب رو باید از علی منصور یاد گرفت.هیچ وقت بر علیه استقلال مصاحبه نکرد برای استقلال حاشیه سازی نکرد همه تلاشش رو میکرد تیم وارد حاشیه نشه مثل یه برادر بزرگتر برا بقیه بازیکن ها بود
اما خدارو شکر که خداحافظی داش علی با قهرمانی استقلال همراه بود
خدا پشت و پناهت داش علی منتظر نشستن تو روی نیمکت ابی هستیم
